نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در چهارشنبه 15 آبان1392 ساعت 8:32 | لینک ثابت |

 

جدول برنامه های

هفتمین جشنواره موسیقی نواحی

هفتمين جشنواره موسيقي نواحي

اردي بهشت ماه(گل آور ۱۳۹۰)

ایران - تهران-کرمان


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در شنبه 24 اردیبهشت1390 ساعت 14:54 | لینک ثابت |

مطربان ساعت به ساعت بر نوای زیر و بم

گاه سروستان زنند امروز و گاهی اشکنه

گاه زیر قیصران و گاه تخت اردشیر

گاه نوروز بزرگ و گه بهار اشکنه

منوچهری

نقاره چی های دوره قاجار

عکس از موسسه فرهنگی هنری ماهور

نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در دوشنبه 15 فروردین1390 ساعت 14:30 | لینک ثابت |
پژوهشی در اصطلاحات موسیقی ( گاه و دستگاه )    

ابتدا زمینه ای محکم بسازیم... از گذشتگان چه به دست ما رسیده است ؟ آنچه که به فراوانی ( تقریبا با اطمینان به اصالتشان) در دسترس ماست ادبیات است. ادبیات در کشور ما گذشته ای بس افتخار آمیز و طولانی و زمینه ای بسیار گسترده دارد. ادبیات کم و بیش درباره ی مسائل متعلق به هر زمان ره آوردی از گذشته دارد.



کسانی که تا کنون از راه مراجعه به کتب و رسالات و دیوان شعرا دست به تحقیق در موسیقی زده اند ، بیشتر بخاطر ارائه ی سند و مدرک بوده است . به همین دلیل آنچه را که یافته اند بصورت وحی منزل به خوانندگان تلقین می نمایند. حال آنکه مراجعه ی ما به همین مآخذ بخاطر جستجو و یافتن ردپای گذشتکان است. فی المثل قطعه شعری را که یکی از محققین به قصد ارائه دادن یک نظریه ارزنده در باب اسامی دوازده گانه مقامات موسیقی ایران سروده است ، نقل می کنیم :

در پرتـگاه عشـاق* ای مطـــــرب خوش الــــحان          بنوا نوا خــــدا را از بـــــهر بی نــــوایان

ای نیـــــکوان شـــــیراز مـــا کوچک* شمـــــاییم           گاهی به نغمه سازید در پرده صفاهان*

افکــــنده دست حـــــیرت آشوب از حسینــــی*           تـا بوسلیک* گشـــــــته آهنگ دلـربایان

قولی است بشنو از من شاید که راست باشد           کز پرتو رهاوی است صوت هزاردستان

راه عراق* برگیر وز دل غمـــــی بـــرون کــــــــن             ســوی حجاز* بشتاب بر یاد وصل جانان


آیا واقعا قطعه شعر بالا می تواند دلیلی منطقی در تشریح مقامات دوازده گانه برای یک محقق باشد ؟ البته برای ما از هر نظر فاقد ارزش است . ولی تفحص ما در این دیوان ها و هرگونه نظم و نثر فقط بخاطر بیرون کشیدن اصطلاحات موسیقی کنونی ایرانی است . بنابراین ما اساس تحقیق را بر اصطلاحات متداول و متروک موسیقی ایران ( یعنی اصطلاحاتی که گمان می رود رابطه ای منطقی و پنهانی با موسیقی ایرانی داشته باشد) می گذاریم.

شاید اینگونه اصطلاحات تعدادشان زیاد نباشد ولی تصور می شود سازندگی و رسایی لازم را داشته باشند و موجبات سهولت کار را در بررسی متدیک موسیقی ایران فراهم آورند .

این اصطلاحات عبارتند از :

گاه ، دستگاه، دوگاه ، سه گاه ، چهارگاه ، راست پنجگاه ، گاه ، دست ، دستان ، دستان نشانی ، راست ، چپ ، راست کوک ، چپ کوک ، شاهد ، ایست ، ردیف ، فرود یا فروز ، ماهور ، کُرُن و سُری ، گوشه ، مقام ، حصار ، مخالف ، زیرکش ، بزرگ ، کوچک ، بالا دسته و پایین دسته و بسیاری دیگر ...

گاه

در بررسی اصطلاحات فوق الذکر در مورد "گاه" می بینیم که این کلمه به طور ساده و همچنین ترکیب شده با کلمات دیگر، بیش از چند بار در موسیقی امروزی به چشم می خورد . مثلا در کلمات دوگاه ، سه گاه ، چهار گاه و ...

از طرفی می دانیم که کلمه ی گاه مفهومی مستقل دارد و می توان آنرا لحظه ، دَم ، وقت ، محل ، مرحله ، نوبت یا موقع معنی کرد.

دستگاه :

اما در پی بردن به مفهوم کلمه " دستگاه " کمی باید تامل کرد . زیرا این کلمه در مجموع به مفهوم دیگری نیز دلالت می کند : مجموع اعضای یک واحد شناخته شده که هریک از اجزای این نقشی مستقل دارند و در عین حال تمامشان به هم وابسته اند و با هماهنگی کامل برای حصول به یک نتیجه کلی کار می کنند مانند: ماشین چاپ یا اتومبیل و ...

 پس باید در موسیقی : مجموع اعضای یک آهنگ که در یک گام یا مقام با حفظ فواصل مخصوص آن مورد استفاده قرار گرفته باشد.


این کلمه از دو جز " دست " و " گاه " و هر یک از این دو جز در اصطلاحات نامبرده ی دیگر نیز آمده است . از طرف دیگر کلمه ی " دست " نه تنها در موارد مختلف در موسیقی ایران بکار می رود ، بلکه در موسیقی مغرب زمین و همچنین سایر ملل دنیا به شدت رواج دارد.

بطور کلی این کلمه در فن موسیقی ملل مختلف به طور اعم و در موسیقی ایران به طور اخص به مفهوم خود دست انسان و یا مجموع پنج انگشت ، مورد استعمال فراوان قرار می گیرد. چناکه در موسیقی مغرب زمین برای پیانو و هارپ ( و سازهای مشتق از آنها) ، دست راست و دست چپ هریک نقش جداگانه مو مهمی را ایفا می کنند و در ویولن ، نقش دست راست با دست چپ متفاوت است.

در سازهای بادی نیز وظیفه ی انگشتان دست از این ها هم بیشتر است، به طوری که نام انگشتان دست را عینا به صدا های موسیقی داده اند . یعنی نُت های موسیقی را با نام انگشتان دست انسانی شناسایی می کردند. فی المثل در کتب قُدما ، سیم دست باز ساز را " مطلق" و محل گرفتن انگشت دوم را روی دسته ی ساز به نام انگشت دوم یعنی "سبابه" و محل قرار گرفتن انگشت سوم را با نام انگشت سوم یعنی "وسطی" و محل قرار گرفتن انگشتهای چهارم و پنجم را با نام همان انگشت ها یعنی " بنصر و خنصر" می نامیدند.

بنابراین هرگز نمی توان اهمیت عمل انگشتان و خود دست را در اجرای موسیقی نادیده گرفت . نتیجه آنکه بنظر ما کلمه دستگاه به سادگی می تواند اصطلاحاً به مفهوم محل و موقع دست روی دسته ی ساز باشد . ساده تر بگوییم دستگاه یعنی محل و طرز قرار گرفتن انگشت های دست نوازنده روی دسته ساز و " گاه " ، موقع یا در نوبت معینی که تصور می شود چیزی شبیه کلمه ی پوزیسیون در ساز های زهی (در موسیقی غربی) باشد.

از این تعریف چنین استنباط می شود که : دو گاه ، سه گاه و چهار گاه به پوزیسیون دوم ، سوم و چهارم اطلاق می شده است.

از طرفی برخی از متحفصین و متجسسین ، آنها که همیشه اصرار دارند بین اصطلاحات امروزی و زبان قدیم ( قبل از اسلام) ارتباط ایجاد کنند ، معتقدند که کلمه گاه در فن موسیقی به همان لغت "گات" در اوستا بر می گردد و لغات ترکیبی دو گاه ، سه گاه و چهار گاه اساسا همان "دوگات" ، "سه گات" و "چهارگات" بوده است که به معنی که به معنی گات دوم ، گات سوم و گات چهارم است . در توجیه این تغیر و تبدیلات عده ای از متجسسین نیز چنین گفته اند که کلمه عربی " الله" در اصل " الات" به معنی روشنایی است و کلمه " لات " بعدها معرب شده است و به صورت " لاة" درآمده است. چون در صدر اسلام به موازات مبارزه با بت پرستی شعار "خدای یگانه" مطرح بود ، عرب به این منظور در زبان خود به آن " الف و لام " افزود و بدون تلفظ دو نقطه ی روی "ة" آنرا " الله" خواند و در حال حاضر هنوز نقطه ی مربود به حرف "ت" را روی حرف " ه " آخر کلمه می گذارند و این یادگار همان دوران است.

در اینکه استنباط از کلمه ی اوستایی "لات" تا چه اندازه درسته است ، مربوط به بحث ما نیست، ولی به آسانی می توان احتمال داد که در این تحقیق راه درستی پیموده باشند ، ولی در معنی کلمه "گاه" به مفهومی که مورد نظر ماست ، اگر شک کنیم و آنرا در برابر عقیده ی آنان از ریشه "گات" (گات ها، سرودهای اوستایی) بدانیم در جای دیگر دچار اشکال خواهیم شد.

توضیح آنکه این دسته از محققین، به این نتیجه رسیده اند که گمان می کنند کلمات " دوگاه ، سه گاه و چهارگاه" چیز دیگری جز" گات دوم ، گات سوم و گات چهارم " نمی توانند باشند و این کلمات به ترتیب سرودهای دوم و سوم و چهارم گات هاست که از قدیم بجای مانده است و آوازهای دوگاه و سه گاه و چهار گاه با آنها ارتباط دارد. باید گفت که اشکال کار در اینجاست که اگر این عقیده صحیح بود می بایست لااقل به اندازه ی سرودهای موجود در اوستا "گاه" وجود داشته باشد و در گوشه و کنار این همه کتب و رسالات قدیمی حتی برای یک بار به چشم بخورد؛ مثلا " دوازده گاه" . در صورتی که می دانیم سرودهای گات ها در حدود هفده قطعه است حال آنکه در موسیقی بیش از هفت یا هشت عدد آن مصطلح نشده است .





برگرفته از کتاب " گامهای گمشده / تالیف مرتضی حنانه

نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در چهارشنبه 10 آذر1389 ساعت 6:29 | لینک ثابت |
با سلام و پوزش از دیر به روز رسانی وبلاگ

 

گوشه مثنوی بیات ترک ر ا با صدای استاد حاتم عسگری فراهانی بشنوید.

دانلود از اینجا

 

 

منبع : شیوه های مثنوی خوانی-انتشارات موسسه ماهور

 

موضوعات مشابه:

آواز مایه (بیات ترک) از همین وبلاگ

نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در دوشنبه 14 تیر1389 ساعت 11:17 | لینک ثابت |
 

با تبریک سال جدید مناسب دیدم که گوشه پرده زمان که  وبلاگ نیز به آن نامگذاری شده را تقدیم شما عزیزان کنم.

آواز پرده زمان(دستگاه ماهور)

به روایت استاد حاتم عسگری فراهانی بهمراهی سه تار دکتر داریوش صفوت

تقدیم به شما دوستان عزیز

 

آواز پرده زمان به روایت استاد حاتم عسگری فراهانی بهمراهی سه تار دکتر صفوت

 

شعر از عراقی

 

ای راحت روانم دور از تو ناتوانم

باری بیا که جانرا در پای تو فشانم

ای دوست گاهگاهی میکن به من نگاهی

آخر چو چشم مستت من نیز ناتوانم

 


تا نوبتی دیگر

خدانگهدار

 

نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در پنجشنبه 12 فروردین1389 ساعت 12:18 | لینک ثابت |

 

جایگاه هنر موسیقی در نوروز خوانی

به نقل از استاد حاتم عسگری

 در دوران پادشاهان قدیم به ویژه دوران ساسانی ،موسیقیدانهای بزرگی زندگی می کردند که یکی از معروفترین آنها باربد بود این موسیقیدان هفت لحن از موسیقی ایران را نوشت که مورد استقبال مردم قرار گرفت و پس از آن تصمیم گرفت برای هر روزی از سال یک لحن موسیقی بنویسد برهمین اساس سیصد و شصت و پنج لحن به تعداد روزهای سال نوشت مثلا دستگاه شور تنها در یکروز و به مناسبت خاصی اجرا می شد؛ اما نکته قابل توجه در این سیصد و شصت و پنج لحن، 12 لحن موسیقی ویژه نوروز بود که از خود به جا گذاشت که از آن تعداد، سه نوروز مشهوربا نامهای نوروز خارا، نوروز عرب و نوروز صبا باقیمانده است.

الحان نوروزی تعریف و مناسبتهای خاص:    

روز اول فرودین ، نوروز" اصل" نام داشت که خانواده دربار به دیدن هم می آمدند.

 روز دوم نوروز "بزرگ" بود که همه جمع می شدند و به دیدن پادشاه می آمدند.

استاد منوچهري دامغاني:

نوروز بزرگم بزن اي مطرب امروز

زيرا كه بود نوبت نوروز به نوروز

 روز سوم نوروز "خردک" بود که مردم رعیت و کشاورز به دیدن شاه می آمدند.

نوروز "کی قبادی"، روزی که رجال به دیدن شاه می آمدند.

 نوروز "صبا" روزی که شاه برای پس دادن بازدید به شهر می رفت.

نوروز عجم،نوروزرهاوي،نوروزكوچك از ديگر الحان موسيقي قديم ايراني ميباشد.

در لحظه تحویل سال و بر سر سفره هفت سین تنها یک بیت شعر می خوانم


"در بگشا که آمده خوانی دگر- پیشکشش کن تو دو سه جامی دگر"

 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در سه شنبه 25 اسفند1388 ساعت 9:49 | لینک ثابت |
دستگاه نوا 1

اندیشه نیروی سحرآمیز موسیقی در اسطوره «اُورفه» در زیبایی‌شناسی یونان قدیم کاملاً به شکلی روشن نمود یافته است. در منابع یونان باستان «اوُرفه» با ساز خود توانسته همسر مرده‌اش «اوریدکا» را دوباره زنده کند.

 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در پنجشنبه 17 دی1388 ساعت 22:56 | لینک ثابت |

خداحافظی با ساز و سخن استاد پایور

با عرض تسلیت خدمت تمامی اساتید و هنرمندان و هنرجویان و علاقمندان به موسیقی ایران زمین

درگذشت استاد بی بدیل سنتور ایران استاد فرامرز پایور را تسلیت عرض میکنم.

تمامی مطالب این پست به مناسبت درگذشت استاد پایور از سایت دوست گرامی و هنرمندم هوشنگ سامانی(موسیقی ما) منتقل گردیده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در جمعه 20 آذر1388 ساعت 16:59 | لینک ثابت |
فیلم مستند آموزش موسیقی ایرانی

 توسط عوامل ثبت ردیف موسیقی در یونسکو

 

در کمیته موسیقی یونسکو در ایران 12 نفر از موسیقیدانان و پژوهشگران موسیقی عضو هستند که در طول جلسات متعدد تمامی اسناد مکتوب را در ارتباط با ردیف‌های موسیقی‌سازی و آوازی گرد آورده و پس از اعلام پشتیبانی از سوی میراث فرهنگی و برای تکمیل پرونده مبادرت به تهیه فیلم مستند با جلب همکاری دیگر استادان برجسته کردند که در این میان از همکاری بزرگان ردیف موسیقی مانند محمدرضا شجریان، حسین علیزاده، حاتم عسگری، فرهاد فخرالدینی، کیانی، طلایی، ظریف و دیگر استادان استفاده شد.

در این پست فیلم ارائه شده در جشن خانه موسیقی را تقدیم شما عزیزان میکنم.

در این فیلم ابتدا تاریخچه مختصری از موسیقی ایرانی ارائه گردید و پس از آن به مصاحبه با اساتید موسیقی پرداخته و نحوه آموزش سینه به سینه ساز و آواز اساتید به شاگردان نمایش داده شده است.

 

فیلم مستند ثبت ردیف موسیقی ایرانی در یونسکو را دانلود کنید:

 

click here to download(iranian traditional music training) in unesco

 

مطالب مرتبط:

عکسهای نشست بزرگان موسیقی

نشست ویژه اهالی خانه موسیقی به مناسبت ثبت ردیف های موسیقی ایران در سازمان یونسکو

 


تا نوبتی دیگر

خدانگهدار

نوشته شده توسط علی اکبر خلعتبری(a.a.khalatbari) در یکشنبه 8 آذر1388 ساعت 22:1 | لینک ثابت |